پیر زنی با خوردن عسل کوهی کردستان سرطانش درمان شد

عسل کوهی کردستان ترکیبی است که برای هزاران سال به طور گسترده به عنوان دارو و منبع غذایی مورد استفاده قرار می گیرد. چندین فرآورده طبیعی که به‌عنوان دارو مورد استفاده قرار می‌گرفتند، جای خود را به دارو‌های مدرن داده‌اند، اما اخیراً به دلیل افزایش علاقه عمومی به صحنه جهانی بازگشته‌اند.

در مصر باستان زنبورداری بیش از 4000 سال است که از عسل به عنوان دارو در درمان زخم ها، زخم ها، سوختگی ها، آبسه ها، بیماری های گوارشی، التهاب ها، مفاصل سفت و حتی به عنوان یک روش پیشگیری از بارداری استفاده می شده است.

در آسیا، عسل از سال 2000 قبل از میلاد به دلیل ارزش دارویی آن شناخته شده است. همچنین در کتاب مقدس و قرآن به کاربردهای مختلف عسل اشاره شده است. بقراط یونان باستان، که به عنوان پدر پزشکی مدرن شناخته می شود، از عسل برای تمیز کردن زخم ها، بیماری های گوارشی و زخم ها استفاده می کرد.

 

در روم باستان، عسل نیز به تنهایی یا به صورت ترکیبی تجویز می‌شد که اغلب برای درمان مشکلات گلو، ذات‌الریه و حتی نیش مار استفاده می‌شد.

اجزای اصلی عسل قندها هستند که در میان آنها عمدتاً فروکتوز و گلوکز هستند.

با این حال، ترکیبات دیگری در مقادیر کمتر و بسیار متغیر بسته به نوع هر عسل، از منبع گلی که زنبور در آن شهد را جمع آوری می کند، مانند آب و اسیدهای آمینه آزاد وجود دارد.

در میان آنها، بیشترین یافت شده پرولین است. برخی از آنزیم های خاص نیز یافت می شوند، آنزیم های اصلی عسل اینورتاز، آمیلاز و گلوکز اکسیداز هستند، اما آنزیم های دیگری مانند کاتالاز و فسفاتاز. عسل همچنین از اسیدهای آلی تشکیل شده است که به طعم خاص آن کمک می کند و مسئول پایداری عالی عسل در برابر میکروارگانیسم ها مانند فرمیک، استیک، بوتیریک، اگزالیک، لاکتیک، سوکسینیک، فولیک، مالیک، سیتریک و گلیکولیک است.

اسید گلوکونیک یکی از مهم ترین اسیدهای آلی موجود در عسل است. محصول اکسیداسیون کاتالیزوری گلوکز اکسیداز است که در این اکسیداسیون پراکسید هیدروژن نیز تشکیل می شود که اثر ضد باکتریایی قوی دارد..

 

دیدگاه شما با موفقیت ثبت شد.

نظرتان را ثبت نمایید.

شماره همراه شما منتشر نخواهد شد.